Sultan II. Murad

Sultan II. Murad, 1421 yılında babasının ölümünün üzerinden 41 gün geçmeden, henüz 17 yaşında Bursa'da tahta çıktı. Babası Mehmed Çelebi">Çelebi Mehmed'in ölümünü saklayan devlet adamları, veliahdı Amasya'dan getirip tahta oturtana kadar taht boşluğunu büyük bir dikkatle gizlemişlerdi. Murad'ın sultanlığı, başından itibaren son derece çalkantılı bir ortamda şekillendi. Tahta çıkışının ilk yıllarında pek çok cepheyle aynı anda uğraşmak zorunda kaldı. Amcası Mustafa Çelebi, Bizans desteğiyle Rumeli'de tahta el koydu. Anadolu beylikleri yeniden ayaklandı; Karamanoğulları, İsfendiyaroğulları ve Aydınoğulları birer birer bağımsızlıklarını ilan etti. Bizans, bu kaotik ortamdan yararlanmak için şehzadeleri sürekli kışkırtıyordu. II. Murad büyük bir kararlılıkla bu tehditlerin üzerine gitti. Amcası Mustafa Çelebi'yi Edirne surlarında astırdı; küçük kardeşi I. Abdülhamid">I. Abdülhamid'in Oğlu)">Şehzade Mustafa">Şehzade Mustafa">Şehzade Mustafa">Şehzade Mustafa'nın isyanını da kısa sürede bastırarak onu boğdurdu. Anadolu'da sırası gelen her beylikle hesaplaştı. İsfendiyar Bey'i itaat altına aldı ve onun kızıyla evlenerek iki beylik arasındaki bağı akrabalıkla pekiştirdi. Germiyan beyinin toprakları, siyasi bir vasiyetle Osmanlılara bırakıldı; Aydın ve Menteşe beylikleri ise tamamen ortadan kaldırılarak Osmanlı topraklarına katıldı. Venedik ile olan savaş, II. Murad döneminin önemli eksenlerinden birini oluşturdu. Venedik donanmasını Gelibolu önlerinde büyük bir yenilgiye uğratan Osmanlı gemileri, ardından Selanik kuşatmasını da başarıyla tamamladı. Şubat 1430'da fethedilen Selanik, Osmanlı kontrolüne geçerek Bursa ve Edirne ile yarışır hale geldi. Uzun saltanatı boyunca II. Murad'ın en büyük başarısı Varna Muharebesi (1444) ve II. Kosova Muharebesi (1448) oldu. Avrupa'nın birleştirdiği Haçlı ordularını art arda mağlup eden II. Murad, Türklerin Balkanlardan söküp atılamayacağını kesin olarak kanıtladı. Bunun yanında Anadolu'daki Karamanoğulları meselesiyle de defalarca uğraşmak zorunda kaldı; ancak kayın validesinin aracılığıyla her seferinde af yolunu tercih etti. Burgonyalı gezgin Bertrandon de Labruguiere'nin anlattığına göre II. Murad biraz tıknaz vücutlu ve kısa boylu, Tatar yüzlü, esmer benizliydi. Merhametli, şefkatli ve alicenaptı; savaşı sevmezdi. İçli bir şair ve hattattı, musikiye büyük ilgi duyar, alimleri ve sanatçıları himaye ederdi. Halk onu "Koca Murad Gazi" diye sevgi ve saygıyla anacaktı. 3 Şubat 1451'de 47 yaşında vefat eden II. Murad, ölüm döşeğinde açık türbe ve yağmur altında kalan bir mezar istedi; oğlu Sultan Mehmed">Fatih Sultan Mehmed bu vasiyet Bursa Muradiye'de yerine getirdi.