Altı Yaşında Tahta Çıkış
Sultan IV. Mehmed, 2 Ocak 1642'de Topkapı Sarayı'nda dünyaya geldi. Babası Sultan I. İbrahim, annesi Turhan Hatice Sultan'dır. Babasının 1648'de tahttan indirilip idam edilmesiyle henüz altı yaşındayken padişah oldu. İlk yılları, büyükannesi Kösem Sultan ile annesi Turhan Sultan arasındaki acımasız güç mücadelesine sahne oldu. 1651'de Kösem Sultan'ın öldürülmesiyle Turhan Sultan iktidarı eline geçirdi.
Köprülü Mehmed Paşa'nın Atanması (1656)
Turhan Hatice Sultan'ın 1656'da Köprülü Mehmed Paşa'yı sadrazam ataması, Osmanlı tarihinin dönüm noktalarından biriydi. Yaşlı Arnavut kökenli Köprülü, mutlak yetki talep ederek göreve başladı ve beş yılda devleti toparladı. Ardından oğlu Fazıl Ahmed Paşa sadrazam olarak aile geleneğini sürdürdü. Sultan IV. Mehmed, güçlü sadrazamların gölgesinde kalarak avcılık tutkusuna çekildi; bu nedenle "Avcı Sultan" lakabıyla anılır.
Edirne'de Bir Padişah
Sultan IV. Mehmed, İstanbul yerine Edirne'yi fiili başkent olarak kullandı. Edirne'nin geniş ormanları ve av alanları, padişahın avcılık tutkusunu beslemek için ideal bir coğrafya sunuyordu. Devlet işlerini büyük ölçüde sadrazamlara bırakan padişah, zamanının çoğunu av partilerinde geçirdi. Yabancı elçilerin av davetlerine katılması, diplomasinin bile avcılık üzerinden yürütüldüğünü gösterir.
Girit'in Fethi (1669)
Köprülü Fazıl Ahmed Paşa'nın komutasında 1669'da Kandiye düştü ve yirmi dört yıl süren Girit Savaşı sona erdi. Bu zafer, Köprülü ailesinin en büyük askeri başarısıydı ve Osmanlı'nın Akdeniz hâkimiyetini pekiştirdi. Sultan IV. Mehmed'in saltanatının en parlak anlarından biriydi.
II. Viyana Kuşatması ve Bozgun (1683)
Merzifonlu Kara Mustafa Paşa'nın komutasındaki Osmanlı ordusu, 1683'te Viyana'yı kuşattı. İki ay süren kuşatma, Jan Sobieski komutasındaki Lehistan-Alman birleşik kuvvetlerinin müdahalesiyle ağır bir bozgunla sonuçlandı. Bu felaket, Osmanlı İmparatorluğu'nun Avrupa'daki genişlemesinin kesin sonunu işaret etti ve ardı ardına gelen yenilgilerin başlangıcı oldu.
Tahttan İndirilme ve Son Yılları
II. Viyana bozgununun ardından Osmanlı orduları Macaristan, Mora ve Dalmaçya'da art arda yenilgiler aldı. 1687'de askeri başarısızlıkların sorumlusu tutulan Sultan IV. Mehmed, yeniçerilerin ve devlet adamlarının baskısıyla tahttan indirildi. Yerine kardeşi Sultan II. Süleyman geçti. Tahttan indirilen IV. Mehmed, Edirne'de gözetim altında yaşadı ve 1693'te vefat etti.