Yaşam: 1389 – 1421
Saltanat: 1413–1421
Bursa (doğum), Edirne (vefat)
Sultan I. Mehmed, Fetret Devri'nin derin kaosunu sona erdirerek Osmanlı Devleti'ni yeniden tek çatı altında birleştiren padişahtır. Tam 24 savaşa girmiş, 40'tan fazla yara almış ve devletin ikinci kurucusu olarak tarihe geçmiştir. Bilgili, adaletli ve şefkatli kişiliğiyle hem Anadolu hem Rumeli halkının en çok sevdiği şehzade olan Mehmed Çelebi, saltanatı süresince kardeş kavgalarını ve büyük isyanları bastırarak devleti kurtarmıştır.
Sultan I. Mehmed (Çelebi Mehmed)I. Mahmud)">I. Mahmud'un Oğlu)">Şehzade Mehmed">Şehzade Mehmed">Şehzade Mehmed (Fatih)">Şehzade Mehmed Çelebi">Sultan I. Mehmed, Sultan İbrahim'in Oğlu">Şehzade Bayezid">Şehzade Bayezid">Yıldırım Bayezid'in oğullarından biridir. 1402 Ankara Savaşı'nda Timur'a yenilen babasının ardından patlak veren şehzadeler arası mücadele, Fetret Devri olarak tarihe geçmiştir. Bu kardeş kavgası yıllar sürmüş, Osmanlı Devleti neredeyse dağılma noktasına gelmiştir. Mehmed Çelebi bu kavgadan galip çıkarak 1413 yılında Edirne'de kardeşi Musa Çelebi'yi yenmiş ve Osmanlı tahtının tartışmasız tek sahibi olmuştur.
Mehmed Çelebi şehzadeler arasında en çok sevilen ve en akıllısı olarak tanınıyordu. Bilgili, adaletli, şefkatli ve dostluğunda sebat gösteren bir hükümdardı. Bunların yanında yakışıklı, nazik, aynı zamanda sporcu ve bedenen çok güçlüydü. Halk arasında güreş kabiliyeti nedeniyle "Güreşçi" lakabıyla anılır, çok iyi ok atardı ve en kuvvetli yay kirişlerini çekerdi.
Tahta çıkar çıkmaz Mehmed Çelebi hem Rumeli'de hem Anadolu'da durumu yatıştırmaya girişti. Bizans, Macaristan, Sırbistan, Bulgaristan ve Pelopones'ten gelen elçileri büyük bir nezaketle karşıladı. Bizans İmparatoru Paleolog'a Türklerin İstanbul'u işgal etmeyeceğine dair güvence verdi ve Teselya ile Selanik'i Bizans'a iade etti. Rumeli prenslerine ise barış teklifinde bulunarak şöyle seslendi: "Ben herkese barış teklif ediyorum ve herkesten barış bekliyorum."
Anadolu'daki isyanları bastırmak için hummalı bir çalışma içine girdi. Aydınoğlu Cüneyd Bey'in isyan edip İzmir'i ele geçirmesi üzerine şehri kuşattı; Rodos şövalyeleriyle de koordineli hareket etti. Cüneyd Bey, onarşın onuncu gününde teslim olmak zorunda kaldı. Çelebi Mehmed onu affetmekle kalmayıp Niğbolu sancakbeyliğine tayin etti. Bu cömertlik onun kişiliğinin en belirgin özelliklerinden biriydi.
Karamanoğulları meselesi ise saltanat boyunca hiç kapanmayan bir yara oldu. Karamanoglu Mehmed Bey defalarca saldırı başlatmış, defalarca yenilmiş, defalarca anlaşma yapıp bozmuştu. Mehmed Çelebi, 1414 yılında Konya'yı kuşatmış, ardından 1415'te Karamanlılar üzerine bir sefer daha düzenleyerek oğlunu esir almıştır. Nihayetinde Karamanoğulları ağır anlaşma şartlarını kabul etmek zorunda kalmış; Sivrihisar, Beypazarı, Akşehir ve Beyşehir gibi önemli şehirler Osmanlılara bırakılmıştır.
Deniz kuvvetleri alanında da önemli adımlar attı. Uludağ meşelerinden gemiler yapılmış, Derya Kaptanı Çalı Bey komutasında 42 kadırgadan oluşan bir filo Ege'ye indirilmiştir. Bu filo Venedik'e ait Ağrıboz adasını vurmuş ve Osmanlı kıyılarını yağmalayan korsanlara karşı ciddi bir caydırıcılık oluşturmuştur. Ancak Venedik amirali Loredano komutasındaki deneyimli filo ile yapılan ilk çarpışmada Türk filosu bozulmuş, Çalı Bey şehit olmuştur. Mehmed Çelebi bu yenilgiden ders çıkararak Venedik ile anlaşma yolunu tercih etmiş, deniz savaşını daha güçlü olduğu zamana bırakmıştır.
Simavnalı Şeyh Bedreddin isyanı, saltanatın en büyük iç tehditlerinden biridir. Musa Çelebi tarafından Rumeli Kazaskeri yapılan Şeyh Bedreddin, azledildikten sonra Osmanlı hanedanını devirmeye yönelik büyük bir başkaldırı örgütledi. Dini ve sınıfsal hoşnutsuzluktan yararlanan Şeyh, mülkiyet hakkının kaldırılması, dinler arasında eşitlik gibi fikirler yaydı. Yardımcıları Börklüce Mustafa ve Torlak Kemal Anadolu'da ciddi kargaşa çıkardılar. Şehzade Murad">Şehzade Murad (II. Murad)">Şehzade Murad ile Veziriazam Bayezid Paşa kuvvetleri isyanı bastırdı; Şeyh Bedreddin 1420'de Serez'de idam edildi.
Mehmed Çelebi, 4 Mayıs 1421'de henüz 32 yaşında dizanteriye yenik düştü. Devletin istikrarını korumak için ölümü tam 41 gün gizlendi; veliaht Şehzade Murad Amasya'dan getirilerek tahta çıkarıldıktan sonra cenaze haberi duyuruldu. Tam 24 savaşa girmiş, 40'tan fazla yara almış olan bu büyük padişah, cesedi Bursa'daki Yeşil Türbe'ye defnedildi. Osmanlı Devleti'ni Fetret Devri'nden kurtarması nedeniyle tarihçiler onu devletin ikinci kurucusu olarak kabul etmektedir.
Bu sitede deneyiminizi geliştirmek için zorunlu ve analitik çerezler kullanılmaktadır.
Çerezler kişisel bilgilerinizi üçüncü taraflarla paylaşmaz.
Çerez Politikası →