İnşa ve Mimari
Hamidiye Camii, Sultan II. Abdülhamid'in emriyle Yıldız Sarayı'nın hemen yakınında 1885-1886 yılları arasında inşa edildi. Abdülhamid, güvenlik kaygıları nedeniyle Topkapı'dan uzak Yıldız Sarayı'nı ikametgâh olarak seçmişti; bu nedenle Cuma namazı kılabileceği bir camiye ihtiyaç duyuyordu. Neo-gotik ve oryantalist unsurları birleştiren cami, dönemin eklektik mimari anlayışını yansıtır. Zarif minaresi ve aydınlık iç mekânıyla İstanbul'un az bilinen ama değerli camilerinden biridir.
Cuma Selamlığı Geleneği
Sultan II. Abdülhamid'in Hamidiye Camii'ne yaptığı Cuma selamlığı, padişahın halka görünme törenlerinin en önemlisiydi. Yıldız Sarayı'ndan camiye uzanan yol boyunca askeri birlikler dizilir, halk padişahı selamlamak için toplanırdı. Ancak Abdülhamid'in suikast paranoyası bu törenleri de etkiledi; 1905'te Ermeni devrimcilerinin düzenlediği bombalı suikast girişimi (Yıldız Suikastı) cami önünde gerçekleşmiş ancak padişah tesadüfen kurtulmuştu. Hamidiye Camii, Sultan II. Abdülhamid döneminin atmosferini — ihtişam, korku ve suikast gölgesini — somutlaştıran bir yapıdır.