Berlin Antlaşması

Osmanlı Avrupa'sının Paylaşımı: Büyük Güçlerin Masasında (1878)

Berlin Antlaşması, 1878'de 93 Harbi'nin ardından imzalanan ve Romanya, Sırbistan, Karadağ'ın bağımsızlığını, Bulgaristan'ın özerkliğini tescilleyen, Osmanlı'nın büyük toprak kayıplarını belgeleyen antlaşmadır.

Berlin Kongresi

93 Harbi sonrasında imzalanan Ayastefanos Antlaşması'nın koşulları İngiltere ve Avusturya-Macaristan'ı rahatsız etti; özellikle büyük bir Bulgaristan'ın kurulması Rusya'nın Balkanlar'daki etkisini aşırı artıracaktı. Bismarck'ın ev sahipliğinde Haziran-Temmuz 1878'de Berlin Kongresi toplandı. Osmanlı'yı Sadrazam Safvet Paşa temsil etti. Kongre, Ayastefanos koşullarını Osmanlı lehine kısmen revize etti ancak genel kayıpları değiştirmedi.

Antlaşmanın Maddeleri ve Sonuçları

Berlin Antlaşması ile Romanya, Sırbistan ve Karadağ tam bağımsızlık kazandı; Bulgaristan ikiye bölünerek küçük özerk bir prenslik kuruldu. Bosna-Hersek'in yönetimi Avusturya-Macaristan'a verildi; Kars, Ardahan ve Batum Rusya'ya bırakıldı; Kıbrıs İngiltere'ye devredildi. Bu antlaşma, Sultan II. Abdülhamid'in Avrupa diplomasisine olan güvensizliğini derinleştirdi ve onu Almanya ile yakınlaşmaya, pan-İslamcılık politikasına yöneltti. Berlin Antlaşması, Osmanlı'nın Balkan topraklarının büyük çoğunluğunu kaybettiğinin uluslararası tesciliydi.

Diğer isimleri: Berlin Kongresi Antlaşması