Hareketin Doğuşu
Jön Türkler hareketi, 1865'te İstanbul'da kurulan Yeni Osmanlılar Cemiyeti ile başladı. Namık Kemal, Ziya Paşa ve Ali Suavi gibi aydınlar, anayasal yönetim ve hürriyet ideallerini savundular. Sultan Abdülaziz döneminde sürgüne gönderilen bu isimler, Paris ve Londra'dan yayın yaparak Osmanlı kamuoyunu etkiledi. Sultan II. Abdülhamid'in İstibdat Dönemi'nde hareket yeni bir boyut kazandı: Askeri Tıbbiye'de kurulan İttihat ve Terakki Cemiyeti, sürgündeki muhalefeti örgütlü bir siyasi güce dönüştürdü.
Farklı Fraksiyonlar ve Etki
Jön Türkler hareketi homojen bir yapı değildi. Ahmed Rıza Bey pozitivist ve merkeziyetçi bir çizgi savunurken Prens Sabahaddin adem-i merkeziyet ve bireysel girişimciliği öne çıkarıyordu. 1902 ve 1907 Paris kongreleri bu farklılıkları gündeme getirdi. Sonuçta İttihat ve Terakki'nin Selanik merkezli askeri kanadı baskın çıkarak 1908 devrimini gerçekleştirdi. Jön Türkler hareketi, Osmanlı'dan Cumhuriyet'e uzanan siyasi modernleşme sürecinin en önemli entellektüel ve örgütsel damarıdır.