Uzun Savaşın Sonu
1683 Viyana bozgununu izleyen on altı yıl boyunca Osmanlı orduları Kutsal İttifak kuvvetleriyle sürekli savaştı. Avusturya, Polonya ve Venedik birleşik cephesi karşısında alınan yenilgiler art arda geldi. 1697'de Zenta Muharebesi'nde Prens Eugen komutasındaki Avusturya ordusu karşısında uğranılan büyük bozgun müzakereleri kaçınılmaz kıldı.
Antlaşmanın Koşulları
Karlofça'da imzalanan antlaşmayla Osmanlı Devleti; Avusturya'ya Macaristan'ın büyük bölümünü, Erdel'i ve Slovenya'yı; Polonya'ya Podolya'yı; Venedik'e Mora Yarımadası ve Dalmaçya kıyılarını bıraktı. Rusya ile varılan Azak antlaşmasıyla da Azak Kalesi geçici olarak Rusya'ya devredildi.
Tarihsel Önemi
Karlofça Osmanlı tarih yazımında bir kırılma noktası olarak kabul edilir. Daha önceki antlaşmalarda Osmanlı ya kazanan ya da eşit taraf olarak yer almıştı. Karlofça ise açık bir yenilginin belgesi niteliğindeydi. Bu tarihten itibaren Osmanlı dış politikası savunmacı bir çizgiye girdi; Avrupa'daki toprak kayıpları ilerleyen yüzyıllarda devam etti.