Antlaşmanın Şartları
Kasr-ı Şirin Antlaşması'na göre Osmanlılar Bağdat'ı, Mezopotamya'yı ve Doğu Anadolu'nun büyük bölümünü elinde tuttu. Safeviler ise Revan ile Azerbaycan'ın bir kısmını aldı. Her iki taraf da birbirinin iç işlerine karışmamayı ve dinî tahrik propagandasından kaçınmayı kabul etti. Bu şartlar; yaklaşık yüz yıldır aralıklı biçimde süregelen Osmanlı-Safevi çatışmasına fiilen son verdi.
Tarihi Önemi
Antlaşma, yalnızca dönemin siyasi haritasını değil, günümüz sınırlarını da şekillendirmesi bakımından olağanüstü bir öneme sahiptir. Modern Türkiye-İran sınırının büyük bölümü hâlâ Kasr-ı Şirin'de belirlenen hatlar üzerinden gider. Osmanlı açısından antlaşma, Bağdat'ın kalıcı olarak elde tutulması anlamına geliyordu; bu sonuç Kanuni Sultan Süleyman'ın 1534'teki ilk Bağdat fethinden bu yana süregelen çabanın meyvesiydi. Sultan IV. Murad, bu zaferi Topkapı Sarayı'na yaptırdığı Bağdat Köşkü ile ebedileştirdi.