Savaşın Başlaması
Osmanlı-Safevi Savaşı'nın 1578'de patlak vermesinin ardında hem stratejik hem de dinî gerekçeler yatıyordu. Şii İran ile Sünni Osmanlı arasındaki köklü gerilim bu çatışmanın ideolojik zeminini oluştururken, Kafkasya'nın zengin kaynaklarına ve ticaret yollarına hâkim olma isteği stratejik motivasyonu besliyordu. Lala Mustafa Paşa komutasında açılan cephede Osmanlı kuvvetleri 1578'de Çıldır Muharebesi'nde Safevi ordusunu bozguna uğrattı; ardından Tiflis'e yürüyerek şehri fethetti.
Özdemiroğlu ve Meşaleler Savaşı
Savaşın kritik dönüm noktalarından biri, 1583'teki Meşaleler Savaşı'ydı. İran ordusu geceleri meşale ışığında Osmanlı mevzilerini kuşatmaya girişti. Özdemiroğlu Osman Paşa'nın sergilediği olağanüstü liderlik, bu tehlikeli kuşatmayı bertaraf etti ve İran ordusu ağır kayıplarla bozuldu. Bu zafer Şemahı'nın yeniden alınmasını sağladı ve Osmanlı'nın Kafkasya'daki tutunmasını güvence altına aldı.
Tebriz'in Fethi ve Ferhat Paşa Antlaşması
Özdemiroğlu'nun ardından göreve gelen Osmanlı komutanları Tebriz'e yürüdü. 1585'te Tebriz sokak sokak çarpışmalar sonucunda alındı. Safevi başkentinin düşüşü İran açısından simgesel bir darbe anlamı taşıyordu. Nihayet 1590'da İstanbul'da imzalanan Ferhat Paşa Antlaşması savaşı noktaladı: Şirvan, Gürcistan, Karabağ, Azerbaycan ve bazı Kürdistan toprakları Osmanlı'da kaldı. Osmanlı, doğuda tarihinin en geniş sınırlarına ulaşmıştı; ancak bu topraklar sürdürülemez uzunluktaki ikmal hatlarıyla korunmak zorundaydı ve yakın gelecekte geri kaybedilecekti.