II. Abdülhamid döneminde Osmanlı ile Almanya arasında giderek derinleşen bir yakınlaşma yaşandı. İngiliz ve Rus baskısına karşı denge politikası arayan Abdülhamid için Almanya giderek önem kazandı. 1889 ve 1898'de Kaiser Wilhelm II İstanbul'u ziyaret etti; 1898'deki ziyarette Wilhelm Kudüs ve Şam'a da uğradı.
Alman askeri danışmanlar, özellikle Von der Goltz Paşa, Osmanlı ordusunun modernizasyonunda kilit rol üstlendi. Alman sermayeli Bağdat Demiryolu projesi (1903), Osmanlı-Alman ekonomik ilişkilerinin doruk noktasını temsil etti. Bu hat İstanbul'u Bağdat üzerinden Basra Körfezi'ne bağlayacaktı ve İngiliz stratejik çıkarlarını doğrudan tehdit eden bir unsur olarak algılandı.
Osmanlı-Alman yakınlaşması I. Dünya Savaşı'na uzanan süreçte büyük önem taşır; Osmanlı'nın 1914'te İttifak Devletleri (Almanya ve Avusturya-Macaristan) safına geçmesinin zeminini önceden hazırlamıştır.