İttihat ve Terakki Cemiyeti, 1889'da İstanbul'daki Askeri Tıbbiye öğrencileri tarafından kuruldu. Hızla yayılan örgüt Avrupa'daki muhalif Osmanlı aydınlarını da bünyesine kattı. Paris'teki muhalif çevrelerle Selanik'teki örgütlü yapı, İTC'nin iki temel dayanak noktasını oluşturdu.
Namık Kemal, Ziya Paşa ve diğer Tanzimat aydınlarının fikirlerinden beslenen İTC, anayasacılık, modernleşme ve Osmanlı kimliğinin yeniden kurgulanması gibi temel talepler etrafında şekillendi. Örgüt, kendisini çeşitli Avrupa şehirlerinde 'Jön Türkler' adıyla duyurdu; ancak Osmanlı içindeki kolu esas gücünü ordu subayları arasında kurdu.
1905-1907 yılları arasında Selanik'teki örgütlenme kritik bir ivme kazandı. Temmuz 1908'de Rumeli'deki askeri birliklerin ayaklanması II. Abdülhamid'i anayasayı yeniden yürürlüğe koymaya zorladı. Bu hamle II. Meşrutiyet'in ilanı olarak tarihe geçti.