1739 Belgrad Antlaşması, büyük ölçüde Topal Osman Paşa'nın savaş alanındaki başarıları ve Fransa'nın diplomatik arabuluculuğu sayesinde imzalandı. Avusturya, Pasarofça'da aldığı toprakları iade ederken Rusya da Azak Kalesi'nden çekilmek zorunda kaldı.
Antlaşmanın önemli maddelerinden biri, Rusya'nın Karadeniz'de ticaret gemisi dahi işletememesiydi. Bu düzenleme, Karadeniz'i fiilen bir Osmanlı gölü olarak korudu. Ancak bu başarı kalıcı olmayacak; yarım yüzyıl içinde Kaynarca'da tablonun tam tersi yaşanacaktı. Belgrad Antlaşması, Osmanlı gerilemesinin kesintili ve çizgisel olmadığını; zaman zaman dönüşü de mümkün kılabildiğini gösteren bir örnek olarak tarihe geçmiştir.