Koca Ragıp Paşa, hem divan edebiyatında hem de devlet yönetiminde ender görülen bir sentez sundu. Şiirlerinde toplumsal hiciv ve felsefi derinlik bir aradaydı; devlet işlerinde ise pratik hesap ve uzun vadeli stratejik düşünce öne çıkıyordu.
Sadrazamlığı döneminde Osmanlı Devleti'nin askeri yetersizliğini açıkça görüyordu. Bu nedenle Rusya ile büyük bir savaştan kaçınmayı devlet politikası olarak benimsedi. Padişahla zaman zaman gerilim yaşadı; ancak III. Mustafa onun değerini bildi ve makamından uzaklaştırmadı. 1763'teki ölümü, devlet için telafi edilemeyecek bir kayıp oldu. Yerine gelen sadrazamlar ne onun vizyonuna ne de otoritesine sahip değildi.